دیوارنگاره جدید شیراز با الهام از بیستون، روایتگر اقتدار تاریخی ایران شد

ایده دیوارنگاره جدید نصب‌شده در شیراز با الهام از سنگ‌نگاره بیستون شکل گرفته است؛ اثری تاریخی متعلق به حدود ۵۲۰ سال پیش از میلاد مسیح که در آن داریوش اول، نه تن از یاغیان و شورشیان را به بند کشیده و اقتدار و حاکمیت خود را به نمایش گذاشته است.

این دیوارنگاره در بازخوانی خود از آن اثر تاریخی، بر تداوم اقتدار ایران در دوران معاصر تأکید دارد. بر اساس توضیح ارائه‌شده درباره این اثر، طراحی آن در واکنش به آنچه گزافه‌گویی‌های روبیو درباره ایران دانسته شده، انجام شده و تلاش شده است این موضوع با زبان هنر و با تکیه بر نمادهای تاریخی روایت شود.

در بخش سمت راست دیوارنگاره، ترامپ، نتانیاهو و روبیو در امتداد طنابی به تصویر کشیده شده‌اند که به گردن یاغیان و متجاوزان به خاک ایران انداخته شده است. این ترکیب تصویری با ارجاع به سنگ‌نگاره بیستون، بر مفهوم ایستادگی ایران در برابر متجاوزان و دفاع از حاکمیت ملی تأکید می‌کند.

در سوی دیگر اثر، آقای ذوالفقاری، آقای بقایی و یک چهره از جامعه عشایری ایران با تفنگ برنو دیده می‌شوند. این سه شخصیت در ساختار مفهومی دیوارنگاره، نماد سه ضلع اقتدار و ایستادگی ایران معرفی شده‌اند: میدان، دیپلماسی و مردم.

قرار گرفتن آقای ذوالفقاری، به‌عنوان نماینده حوزه نظامی، در کنار آقای بقایی، نماینده حوزه دیپلماسی، و چهره عشایری مسلح به برنو، بیانگر این نگاه است که اقتدار ملی بر پایه همراهی و انسجام این سه ضلع شکل می‌گیرد. در این روایت، دولت جدا از ملت دیده نمی‌شود و مردم در کنار دولت و میدان، بخشی جدایی‌ناپذیر از ایستادگی و دفاع از سرزمین ایران هستند.

در ادامه این اثر، جمله‌ای نیز درج شده است که برگرفته از توییت آقای محسن رضایی عنوان شده و با اشاره به تاریخ ایران، بر استمرار اقتدار و هویت تاریخی کشور تأکید می‌کند.

هدف از خلق این دیوارنگاره، صرفاً پاسخ‌گویی به اظهارات مقامات آمریکایی و اسرائیلی عنوان نشده است. در توضیح این اثر آمده است که استفاده از نماد تاریخی بیستون، برای نشان دادن پیوند میان گذشته و امروز ایران و یادآوری ریشه‌های تاریخی اقتدار سرزمینی، حاکمیت ملی و ایستادگی مردم انجام شده است.

این دیوارنگاره در شیراز، با کنار هم قرار دادن عناصر تاریخی و معاصر، روایتی تصویری از تداوم هویت و اقتدار ایران ارائه می‌دهد؛ روایتی که در آن بیستون به‌عنوان نشانه‌ای از حاکمیت تاریخی، در کنار نمادهای میدان، دیپلماسی و جامعه ایرانی قرار گرفته است.